Romeins Rimburg

Startpagina.wij over ons.lid worden.collectie.publicaties.kroniek.zoeken.linken.

De inschakeling in de Romeinse economie betekende ook een belangrijke impuls voor de landbouw in ons gebied. Door de stichting van landbouwbedrijven (Villae Rusticae) op de plateaus werd niet alleen een bijdrage geleverd aan de voedselvoorziening van de Romeinse legioenen, die langs de Limes aan de Rijn gelegerd waren, maar ook aan de bestuurders, militairen, priesters, winkeliers en andere ondernemers of arbeiders in de nederzettingen. Voor het eerst in de historie leefden er in het Rijn-Maasgebied grote aantallen bewoners die niet hun hoofd– of neventaak in het boerenbedrijf hadden.

 

 

Romeinse Tijd.

In 12 v. Chr. arriveerden de eerste Romeinse legers in Nederland om er te blijven. Bij hun komst troffen de Romeinen waarschijnlijk een tamelijk dichtbevolkt gebied aan. Grote delen van de dalen en de flauwe lösshellingen waren reeds in cultuur gebracht.

De plateaus waren echter nog goeddeels bebost.

Na de stabilisering van de Limes langs de Rijn ging Zuid-Limburg deel uitmaken van een goed ge-organiseerde samenleving met een krachtig centraal bestuur, een grootschalige markteconomie en een hoog beschavingspeil.

Twee generaties later, in de tweede helft van de 1ste eeuw werd het effect daarvan overal zichtbaar. Zuid-Limburg werd doorkruist door een aantal belangrijke verbindingswegen of heerbanen: west-oost van de Franse kust, via Tongeren naar Keulen en zuid-noord van Trier, via Aken naar Xanten in het noorden. In het Limburgse achterland ontstonden geen echte steden, wel ontstonden op kruispunten van wegen en rivieren straatnederzettingen (vicus), die door hun openbare gebouwen en gespecia-liseerde ambachtslieden een regionale centrum-functie gingen vervullen. Bekende straatdorpen waren Heerlen (Coriovallum), Blerick (Blariacum) en Maastricht (Trajectum ad Mosam), dat ontstaan is waar de oost-west verbinding de Maas kruiste. In deze plaatsen zijn belangrijke archeologische vondsten uit de Romeinse Tijd gedaan, zoals de thermen in Heerlen en  een castellum in Maastricht.  

De vicus Rimburg

 

 

In 1927 vond in dit gebied een grote opgraving plaats waarbij de weg, de brug en grondresten van huizen aangetroffen werden. Op deze reconstructietekening is het verloop van de Via Belgica (okerkleurige-lijn) en de Romeinse bebouwing (links en rechts van die lijn) duidelijk te zien. De Romeinse nederzetting Rimburg was zo’n 4 hectaren groot en een reiziger in die tijd kwam waarschijnlijk vanuit het zuid-oosten via een holle weg Rimburg binnen en trof zo’n honderd meter voor de brug, links en rechts van de weg, een dichte bebouwing aan. De weg maakte aan de overkant van de brug een kleine draai naar rechts en was ook hier over een lengte van 150 meter aan beide zijden bebouwd.  Achter deze huizen bevonden zich vakwerkhuizen waarvan het gebruik niet bekend is. De inwoners van deze nederzetting hebben zich voornamelijk bezig gehouden met handel en verzorging van de reizigers

Uit opgravingen en vondsten in de loop der jaren is gebleken dat hier o.a. een handelaar in messing voorwerpen, een pottenbakker, een paardenhandelaar, een timmerman, een schoenmaker en een beenbewerker, die benen haarnaalden maakte, hun woon- en werkplek hadden. Een herberg zal zeer zeker niet ontbroken hebben. Men kan er van uit gaan dat de bewoners in de omgeving zich bezig hielden met landbouw, veeteelt en het verbouwen van groente en fruit. Waarschijnlijk was er in het dorp ook een regionale markt waar de boeren uit de omgeving hun producten verkochten.

 

 

Via Belgica: Een Romeinse weg.

Via Belgica is een moderne benaming uit de Oudheid in West-Europa. Deze weg (soms ook wel de Via Appia van het noorden genoemd) was een oost-west verbinding van Boulogne-sur-Mer aan de Franse kust naar Keulen. In het Zuidlimburgse voerde deze door de gemeenten Maastricht, Meerssen, Valkenburg a/d Geul, Voerendaal, Heerlen en Landgraaf.

De weg werd (in eerste aanleg) vermoedelijk gerealiseerd onder keizer Augustus in de laatste decennia voor Christus, en liep waarschijnlijk deels over bestaande prehistorische wegen heen. De weg was met name van militair belang, maar speelde ook voor de handelsbetrekkingen een grote rol. Dit laatste bleef zo in post-Romeinse tijden, hoewel de weg op veel plaatsen niet op de oorspronkelijke locatie gehandhaafd werd. Men kan daarom stellen dat de Via Belgica een van de blijvende en bepalende factoren is in de ontwikkeling van de cultuur en de identiteit van Zuid-Limburg.

 

Het informatiebord dat met ingang van 16 juni 2012 aan de rand van het archeologisch monument staat.

Bezoekers van Rimburg krijgen zo in kort bestek alle informatie over de Vicus Rimburg